Voor de eerste keer zwanger, deel 1.

Ik neem jullie even mee naar het begin van de zwangerschap.

Het moment waarop je te weten komt, dat je zwanger bent.

Al jaren kregen we de vraag: “ wanneer gaan jullie er aan beginnen he?”, “ Geen kinderen? “.

Wie me al een tijdje volgt of kent, weet dat we de voorbije jaren heel wat pech hebben gehad met een huis. Waar heel wat van onze tijd, energie en geld ingestopt werd. Waardoor er geen ruimte was om zelfs nog maar te denken aan kinderen.

Ondanks die miserie, droomde we wel van een gezinnetje.

In al die jaren dat wij stil stonden, zagen we iedereen in ons omgeving vooruit gaan en gelukkig zijn. Versta me niet verkeerd, ik was steeds blij voor iedereen. Maar diep vanbinnen deed het iets met me, iedereen rondom je vooruit zien gaan, terwijl jij aan de zijlijn blijft staan.

Als gevoelig zieltje, heeft het me nog meer geraakt denk ik.

Genoeg over die donkere periode in ons leven, want wat is ons leven voor 180 graden gedraaid.

We hebben 2018 afgesloten en 2019 niets vermoedend gestart, zonder voornemens.

Gewoon go with the flow en wat heeft dat goed uitgepakt.

Opeens hadden we een huis, waar we onmiddellijk konden gaan inwonen. Hoe zot is dat?

En ja, we hadden altijd gezegd, van zodra ons huis af is, of van zodra we een huis gekocht hebben, gaan we ervoor.

Waar voor?

Kinderen natuurlijk!

Van zodra we de datum wisten waarop we ons huis moesten tekenen, zijn we ervoor gegaan.

Want je weet nooit, het kan snel gaan, maar het kan ook lang duren voor je zwanger wordt.

Een tweetal weken voor de tijd van de maand eraan kwam,  voelde ik verandering in mijn lichaam.

Het kan raar klinken, maar het was precies of ik voelde dat er iets aan het groeien was in mijn buik. Ook mijn borsten deden al een paar dagen pijn en voelde zwaar aan.

Ik wachtte gewoon af, tot wanneer de tijd van de maand daar was, maar er kwam niets…

Nog niets ongewoons, want ik was nog maar net gestopt met de pil en mijn lichaam was zich nog aan het aanpassen dacht ik.

Na een week nog geen regels gehad te hebben, toch een test gedaan.

Het spookte al dagen door mijn hoofd, zou ik er eentje doen? Wat als het niet zo is, dan ga ik teleurgesteld zijn, …. ? 

Maar dan die donderdagochtend, ik kon niet meer wachten, ik wou het weten.

Dus nam ik die test en zat ik ongeduldig te wachten op het toilet.

Ik zag het verkleuren en het eerste streepje kwam tevoorschijn, dat wou nog niets zeggen.

Maar dan kwam het het tweede streepje.

Ik kan niet beschrijven hoe ik me op dat moment voelde, ik was super blij, ik zat daar vol ongeloof en ik kon het met niemand delen. Want mijn vriend was gaan werken en ik mocht het niet tonen, want op dat moment woonden we nog bij de ouders van mijn vriend.

Toch wou ik het zo snel mogelijk laten weten en heb ik op een niet zo leuke manier laten weten dat we zwanger zijn. 🙂 ( Een smsje gestuurd met de foto van de test )

Als er een volgende komt, zal ik het helemaal anders aanpakken, beloofd! ;-).

Goed, die test was positief, ik moest die dag gaan werken en ook daar mocht ik nog niets laten merken. Wat heel moeilijk was, want ik kon aan niets anders denken.

De volgende dag, vrijdagavond, zijn we bij de dokter geweest voor een bloedtest om te kijken of het echt wel zo was. Met als excuus voor onze omgeving, dat ik achter een spuit ging voor mijn allergie.

We moesten nog een avond en dag wachten voor we het resultaat gingen weten.

Dus zaterdag gaan werken, aan niets anders kunnen denken en ongeduldig aan het wachten op het telefoontje van de dokter.

Het was al negen uur ’s avonds voor het telefoontje daar eindelijk was.

Ik nam de telefoon op en daar waren de verlossende woorden.

“Proficiat, je bent zwanger, ongeveer 5 weken!”

Whaaaaaaaa, daar zaten we dan met ons tweetjes in de zetel, met een kamer verder dan ons de schoonouders. We moesten ons enthousiasme beperkt houden, wat heel moeilijk is als je juist hoort dat er een klein mensje in je buik aan het groeien is.

Een lang verwachte droom, begon werkelijkheid te worden.

Het begin was er, nu was het die eerste drie maand bang afwachten…

Eindelijk hadden we eens geluk in ons leven, maar toch was het nog bang afwachten of alles wel goed zou verlopen.

Volgende keer neem ik je mee in de eerste schrikwekkende periode van mijn zwangerschap.

Veel liefs,

Jess.X.

*JS_Fairytale*

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *