Een muur

Het is raar hoe je kan terug vallen naar gevoelens en gedachten van vroeger.

Door het pesten, me niet aanvaard voelen op vele plaatsen ben ik sinds mijn 9 á 11 jaar heel onzeker over mezelf en is mijn zelfbeeld helemaal weg.

Mezelf graag zien en mezelf vergeven of een schouderklopje geven is onbestaande.

Het enige dat ik kan zeggen, is dat ik niet goed genoeg ben, dat ik niets kan, …. .

Hoe een kleine opmerking je leven kan bepalen.

Je zelfbeeld onderuit kan halen en je zelfvertrouwen helemaal wordt weg genomen.

Dit alles had ik zo goed als overwonnen, sinds ik ontdekt heb dat ik hoogsensitief ben.

Zo kon ik de dingen beter plaatsen en kon ik met mezelf rust vinden.

Het is oke hoe ik ben, op dat moment kon ik de hele wereld aan.

Mensen in mijn omgeving zagen ook dat er iets veranderd was, dat ik aan het openbloeien was.

Tot op het moment dat ik mama ben geworden, het zelfvertrouwen is weer helemaal weg.

De adviezen, commentaren, … die je krijgt en ziet overweldigen me.

Met als gevolg dat ik aan mezelf begin te twijfelen.

Doe ik het allemaal wel goed?

Zo ben ik een muur beginnen bouwen of terug beginnen op bouwen.

Waardoor ik mezelf meer en meer afsloot van mijn omgeving en een masker opzette.

Een masker waaruit blijkt dat alles goed gaat met me.

Dat de zelfzekere ik , nog steeds aanwezig is.

Maar van dit alles, is niets waar.

Ik voel dat ik niet ben hoe ik wil zijn.

Dat er iets moet veranderen.

Vanwaar komen deze gevoelens?

Waarom voel ik me zo?

Een groot proces, een grote zoektocht.

Een zoektocht met heel wat antwoorden.

Een antwoord op, hoe het komt dat ik zo ben.

Waarom ik me minder voel, geen zelfvertrouwen heb en helemaal geen zelfliefde.

Dit is een grote stap in de juiste richting.

De stap naar het gelukkige meisje van 6 jaar.

Het meisje dat zich niet aantrok wat een ander over haar dacht.

Dat haar gewoon kon amuseren zonder zich te schamen en te denken wat anderen van haar zouden vinden.

Waarom deel ik dit?

Omdat het belangrijk is, dat je praat over hoe jij je voelt.

Het leven gaat niet altijd hoe we willen.

Het komt met UP’s en veel DOWN’s.

Die down momenten, maken ons als mens alleen maar sterker.

Alleen beseffen we dit niet op het moment zelf.

Daarom is het belangrijk om stappen in de juiste richting te zetten.

Die stappen gaan je helpen om sneller uit het dipje te komen.

Weet dat je niet alleen bent met zo een gevoelens en gedachten.

Durf er over praten, want praten helpt.

Veel liefs,

Jess.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *